عنوان پست رو فقط میتونم بگم الهامی از دنیای هنر بود که بهم القا شد.

صبحا که بیدار میشم ، مغزم یکم طول میکشه تا سیستمش بالا بیاد و به یاد بیارم که چه بدبختی هایی دارم که با یاداوریشون قراره که برینم به حالم.

امروز این زمان یکم طولانی تر شد و موضوعی واسه به یاد اوردن بدبختیم پیدا نمیکردم . بعد در کمال تعجب دیدم دارم زور میزنم یه موضوع از دیشب یا پریشب یا ماه ها قبل و سال ها قبل پیدا کنم. و از اونجا که گذشته ی پرباری دارم( یه منبع قابل اعتماد) یکی پیدا کردم، مغزمو دوباره سمی کردم و خیالم راحت شد. موفق شدم